Vestrið eina
Kolsvört kómedía um glataðar sálir
Um verkið
Bræðurnir Coleman og Valene eru langt frá því að vera fyrirmyndarborgarar. Þrátt fyrir að vera komnir vel á fullorðinsaldur slást þeir stöðugt, drekka ótæpilega og lát föður þeirra virðist ekki snerta þá hið minnsta. Þegar sóknarpresturinn gerir örvæntingarfulla tilraun til þess að koma þeim til manns lítur þó út fyrir að eitthvað rofi til. Bleksvartur húmor og drepfyndin samtöl einkenna þetta alvöru gamanverk.
Martin McDonagh er eitt vinsælasta samtímaleikskáldið. Verk hans þykja með eindæmum vel skrifuð og einkennast af hnittnum samtölum, spennandi sögu, gálgahúmor og óhugnaði. The Lonesome West var frumflutt árið 1997 í Druid-leikhúsinu í Galway á Írlandi. Fjögur önnur leikrit leikskáldsins hafa verið sýnd hér á landi og hlotið feiknagóðar viðtökur, Fegurðardrottningin frá Línakri (LR), Halti Billi (Þjóðleikhúsið), Koddamaðurinn (Þjóðleikhúsið) og Svartur köttur (LA).
Aðstandendur
- Höfundur Martin McDonagh
- Þýðing Ingunn Ásdísardóttir
- Leikstjórn Jón Páll Eyjólfsson
- Leikmynd Ilmur Stefánsdóttir
- Búningar Ilmur Stefánsdóttir
- Lýsing Þórður Orri Pétursson
- Tónlist Hallur Ingólfsson
- Leikarar Björn Thors, Þröstur Leó Gunnarsson, Kristín Þóra Haraldsdóttir, Bergur Þór Ingólfsson
Umsagnir
- **** (fjórar stjörnur) „virkilega gott leikrit. Og sýningin er á heildina litið ágæt líka... leiklist sem hann sýnir hér, er fágæti á íslensku sviði. Þó ekki væri nema til að sjá frammistöðu Þrastar Leós, þá má enginn leiklistarunnandi missa af sýningunni...
En atburðir verksins taka óvænta stefnu og ekki vert að gefa of mikið upp um þá til að skemma ekki fyrir væntanlegum áhorfendum. Sem vonandi verða sem flestir, því þetta er dramatík um spurningar sem við þurfum öll að takast á við, hvert og eitt okkar, ef við viljum ekki láta reiði, gremju, heift og illsku ná á okkur tökum, blinda okkur og brjóta niður. Veitir okkur nokkuð af því að vera minnt á það einmitt nú? Og spillir ekki þegar það er gert með jafngóðum húmor og af jafngóðri verkkunnáttu og McDonagh ræður yfir.
Þröstur Leó fær ágætan mótleik frá Birni Thors, sem hefur líkast til ekki glímt við stærra hlutverk áður og kemst vel frá því... Bergur Þór Ingólfsson var mjög góður í prestinum... skilaði veiklyndi hans, efasemdum og kvíða, afar vel en einnig þeim siðferðisstyrk sem maðurinn býr yfir, þrátt fyrir allt. Og Kristín Þóra Haraldsdóttir var líka ljómandi góð í sínu litla en þýðingarmikla hlutverki.“ JVJ, DV 11/11/08
„ Vestrið eina er margbrotið verk... Leikurinn í sýningunni er góður. Björn og Þröstur Leó sýna einstakan samleik í hlutverkum bræðranna og eru samtöl þeirra mergjuð og fyndin... Ljósahönnun Þórðar Orra Péturssonar studdi leikmyndina vel og tónlist Halls Ingólfssonar var fögur og ógnandi í senn. Hér hefur honum (Jóni Páli leikstjóra) enn tekist vel upp... Þetta er bráðskemmtileg, kolsvört kómedía, þó alvarleg í grunninn. Sýningin í heild er vel heppnuð og aðstandendum til sóma.“ I.Þ. Morgunblaðið 10/11/2008
„Jón Páll Eyjólfsson stýrir fjórmenningunum sem eiga Nýja sviðið á þessari sýningu, og þeir bera leikni hans fagurt vitni. Bergur Þór var aumkunarverður Faðir Welsh sem skammast sín fyrir ódugnað sinn í starfi og drykkjuskap en fórnar sér að lokum fyrir þessi óverðugu sóknarbörn sín. Langt eintal hans var verulega sterkt og flott. Sömuleiðis var Kristín Þóra sannfærandi í sínu litla hlutverki. Það skar mann í hjartað að heyra Girleen lýsa löngunum sínum í lífinu, svo fátæklegum en þó svo óraunsæjum.
Í bræðrunum fá tveir hörkuleikarar verkefni við hæfi og vinna snilldarlega úr því, hvor á sinn hátt. Þröstur Leó bjó til Coleman sem er kærulaus á yfirborðinu og kvikindislega fyndinn en með afar stuttan kveikiþráð. … Björn skapar afar sannfærandi og margslungna persónu úr þessum einfalda manni og það var verulega erfitt að hafa af honum augun þegar hann var á sviðinu, og það þó að samspil þeirra tveggja væri óaðfinnanlegt. Allir leikararnir fjórir vinna vel, en Björn vinnur glæsilegan leiksigur. Það er óskandi að leikhúsgestir þyrpist á Nýja sviðið næstu vikur.” S.A. Tímarit Máls og menningar, 9/11/2008 (http://www.tmm.is/default2.asp?strAction=getPublication&intPublId=1699)
*** (þrjár stjörnur) “afbragðs leikaravinna, vel þess virði að sjá” PBB Fréttablaðið
„verkið er feikilega vel skrifað, samtölin eru beitt og vel upp byggð... eitursvöl tónlist... sýningin er vel unnin og á ekki síst erindi í dag, hér er fjallað um óhefta græðgi, botnlausa einstaklingshyggju og fáránlegt siðleysi...“ ÞES, Víðsjá, 10/11/2008
"Vestrið eina er frábærlega vel skrifað og gott leikrit og þessi sýning er með þeim betri sem ég hef séð í íslensku leikhúsi. Verkið er í senn drepfyndið og hrottalega átakanlegt. Undirliggjandi eru trúarleg stef, fordæming og fyrirgefning eru mikilvæg hugtök en áhorfandinn neyðist líka til að velta fyrir sér kúgun, græðgi og efnishyggju og það á aldeilis ekki illa við á þeim myrku tímum sem við lifum nú. Þarna er ákveðinn siðaboðskapur á ferð en hann er borinn á borð á klisjulausan og óvæminn hátt og kemst því að mínum dómi mun betur til skila en t.d. orð prestanna sem hafa látið í sér heyra nú í kreppunni... er leikritið svo úthugsað og vel skrifað og sýningin svo áhugaverð og skemmtilega unnin að mér finnst að enginn leikhúsáhugamaður megi missa af henni." Þ.G. Kistan. Hér má sjá umfjöllunina í heild sinni: http://www.kistan.is/default.asp?sid_id=33389&tId=2&fre_id=79458&meira=1&Tre_Rod=003|&qsr