Nei, ráðherra!
Tveggja tíma hláturskast ... með hléi
Um verkið
Tveggja tíma hláturskast.
Ýmsum óþrifnaði hefur ráðherrann ungi sópað undir teppi, atvinnulygarinn sjálfur, en þó aldrei dauðum manni – og það á hótelherbergi – með viðhaldinu – sem er innsti koppur í búri stjórnarandstöðunnar. Það stóð ýmislegt til í þessu hótelherbergi en ekki þetta! Hvað gera ráðherrar nú?
Þeir hringja auðvitað í strangheiðarlegan og vammlausan aðstoðarmann sinn sem lendir í skítverkunum eins og venjulega. Það þarf að sjá um viðhaldið, fela verksummerki, losna við líkið, bera fé í útsmoginn þjón og síðast en ekki síst að halda öllu leyndu fyrir afbrýðisömum eiginmönnum og -konum.
Þessi drepfyndni gamanleikur kemur úr smiðju Ray Cooney konungs gaman- leikjanna. Hann er Íslendingum að góðu kunnur en gamanleikirnir Með vífið í lúk unum, Tveir tvöfaldir og Viltu finna millj ón? hafa allir notið vinsælda hér á landi.
Nei, ráðherra (Out of Order) hlaut hin eftirsóttu Olivier-verðlaun sem besti
gamanleikurinn í Bretlandi þegar verkið var frumsýnt. Verkið hefur slegið í gegn víða um heim en fer nú í fyrsta skipti á íslenskar leik- húsfjalir og verður flutt í íslenskri heimfærslu Gísla Rúnars Jónssonar en hann hefur matreitt og kryddað marga af bestu gamanleikjum seinni ára hérlendis, m.a. Fló á
skinni og Sex í sveit.
Aðstandendur
- Höfundur Ray Cooney
- Leikstjórn Magnús Geir Þórðarson
- Þýðing Gísli Rúnar Jónsson
- Heimfærsla Gísli Rúnar Jónsson
- Leikmynd Snorri Freyr Hilmarsson
- Lýsing Björn Bergsteinn Guðmundsson
- Leikarar Guðjón Davíð Karlsson, Lára Jóhanna Jónsdóttir, Sigurður Sigurjónsson, Hilmar Guðjónsson, Bergur Þór Ingólfsson, Unnur Ösp Stefánsdóttir, Rúnar Freyr Gíslason, Elma Lísa Gunnarsdóttir, Þröstur Leó Gunnarsson
Umsagnir
- Gagnrýni um sýninguna Nei ráðherra:
Hermann Gunnarsson, Bylgjan:
★ ★ ★ ★ ★ "Fimm stjörnu farsi... alveg hreint drepfyndinn"
Silja Aðalsteinsdóttir á tmm.is:
„Þó að Ray eigi fléttuna sem allt spinnst auðvitað af er ekki hægt annað en að þakka Gísla Rúnari fyrir skemmtunina. Ekki hefði Gísli Rúnar þó haft erindi sem erfiði ef leikararnir gætu ekki farið nógu andskoti hratt með textann hans og gert sér á annan viðeigandi hátt sem mest úr honum. Þar mátti varla finna misfellu enda vanur maður í brúnni þar sem er leikhússtjórinn sjálfur, Magnús Geir Þórðarson. Fremstur meðal jafningja er Guðjón Davíð sem enn á ný sýnir hvað hann er óhemjugóður gamanleikari og svo lipur í hreyfingum að stappar nærri hinu yfirnáttúrulega. Samt hló ég næstum því ennþá meira að líkinu. Ég hélt á einu ákveðnu andartaki að Þröstur Leó myndi drepa mig úr hlátri. Rúnar Freyr sýndi á sér alveg nýja hlið og reynist vera þessi fíni skaphundur og ofbeldismaður og nýliðarnir Lára Jóhanna og þó sérstaklega Hilmar, sem mikið reyndi á, voru eins og fiskar í vatni innan um þrautþjálfaða félaga sína. Það verður enginn svikinn af þessu stykki sem á annað borð kann að slaka á og hlæja. Ég spái því gangi til 2020!“
Bryndís Schram. Pressan.is:
„Óstöðvandi, hömlulaus hlátur, sem þagnaði ekki fyrr en höfundur var búinn að leysa alla hnútana,... Gísli Rúnar Jónsson þýðir verk Cooneys af sinni margrómuðu snilld... Það er svo gott – og mikill léttir – að geta farið í leikhús öðru hverju bara til að hlæja og gera grín. Að vísu leyfðist okkur ekki alveg að gleyma okkur í gríninu – því að öllu gamni fylgir nokkur alvara, og farsi er dauðans alvara, annars væri hann ekki fyndinn. Og það er einmitt þessi „dauðans alvara”, sem gerir flutning leikara Borgarleikhússins svo sannfærandi, svo ótrúlega fyndinn, án þess að glutra niður samúðinni og hinu mennska. Ég vil frekar tala um hópinn sem heild, heldur en að draga fram einstakar persónur, því að aðeins með hópátaki, þar sem hver og einn dansar í takt við annan, er farsinn fullkominn.... Það má að vísu segja, að hinir eldri og reyndari séu hópnum ómetanlegur styrkur. Þröstur Leó er hreint óborganlegur í hlutverki líksins. Það er Jóhanna Vigdís líka í litlu hlutverki hinnar úkraínsku þernu á Hótel Borg. (Var hún ekki með flétturnar hennar Júlíu Timoschenko?) Og Siggi Sigurjóns er fæddur grínari, sem stelur senunni í hvert sinn sem hann birtist. En hin yngri gefa ekkert eftir. Þau eru öll falleg og klár, fim og fjörleg, og smellpassa í hlutverkin. Magnúsi Geir er margt til lista lagt. Hann er ekki bara öflugur leikhússtjóri og fundvís á verk, sem slá í gegn, heldur tekst honum setja upp farsa, sem stendur undir nafni. Og það er ekki lítill vandi. Með lagni og útsjónarsemi fullnýtir Magnús hæfileika leikaranna, sem guð hefur gefið þeim af örlæti sínu. Stundum verða ærslin alls ráðandi, og þá reynir á tök leikstjórans á töfrum danslistarinnar. Ég fæ ekki betur séð, en að leikstjórinn kunni á því skil, hvaðan sem hann hefur það. Þar reyndist Baggalútur honum betri en enginn. Tónlist sveitarinnar hélt þessu öllu gangandi með tilþrifum.“
Ingibjörg Þórisdóttir Mbl.
Fjórar og hálf stjarna!
„Textinn er bráðfyndinn og heimfærslan hittir í mark“
„Valinn maður í hverju rúmi“
„Nei, ráðherra! er mjög vel heppnaður farsi, hraður og ótrúlega fyndinn.“
„Óhætt er líklega að fullyrða að aldrei hefur lík verið jafn vel leikið á íslensku sviði.“
Elísabet Brekkan, Fbl.
„Það er víst óhætt að lofa góðum hláturgusum í borgarleikhúsinu...“
„...markmið farsans neflinlega að fá fólk til að hlægja og helst hömlulaust.“
„Örugg leikstjórn og góður leikur gera þennan annars hefðbundna farsa að góðri skemmtun...“
„Sýningin er líklega holl skemmtun núna þegar pólitíkin er heldur langþreytt...“
Fréttatíminn
★ ★ ★ ★
„Fyrirmyndar farsi í alla staði“
„Þetta er feiknafyndin, þétt og flott sýning í alla staði“
Víkverji
„...það er broddur í gríninu án þess að hann verði nokkun tímann kvikyndislegur.“
