Beint í leiðarkerfi vefsins.
Hugleiðingar
Leikdómur um Sannleiksskýrsluna
Nýja sviðið var mjallahvítt þegar fyrsti leikarinn byrjaði að lesa
Sannleiksskýrsluna, glóðvolga úr prentsmiðjunni, mánudaginn 12. apríl
klukkan 11. Hvít tjöld héngu meðfram veggjunum, sviðið var hvítt og
hvítar ábreiður þöktu stólana; upplifunin svipuð því að sitja inni í
altumlykjandi sannleika. Sviðsmyndin tilheyrði Dúfunum, þýskum farsa um
farsa, en hentaði ekki síður fyrir íslenska farsann í hnausþykkum
skýrslubindunum, þennan farsa um farsa um farsa um farsa um farsa um
farsa um farsa um farsa um farsa um farsa ...
Skýrslan er góð
Skýrslan kom mér á óvart. Ég bjóst við innantómu blablablai eins og hefur verið til siðs hér á landi. En hún er ekkert slíkt. Hún er vel gerð. Kannski er hún besta bók sem hefur verið skrifuð hér á landi? Ég veit það ekki. Það sem ég las og heyrði hreyfði við mér. Stundum varð ég reiður. Margir segja að þetta breyti samt engu, fólki verði skipt út en sami skrípaleikurinn haldi áfram. Ég vona ekki.
Leit á vefsvæðinu
borgarleikhus.is
Önnur starfsemi
Útlit síðu:
Fylgdu okkur á facebook
Þetta vefsvæði byggir á Eplica