Straum­ur

Straumur er fjölbreytt kvöldstund þar sem fjórir upprennandi danshöfundar leiða okkur um ólíka heima samtímadansins. Danshöfundarnir voru valdir úr um 120 umsóknum sem bárust Íslenska dansflokknum víðsvegar að úr heiminum í kjölfar opins kalls.

Verkin fjögur eiga það sameiginlegt að beina sjónum að mannlegu eðli, en gera það frá ólíkum sjónarhornum og með afar ólíkum nálgunum.

Útkoman er eins konar hlaðborð af samtímadansi; fjórir ólíkir heimar, hver með sitt hreyfitungumál, sinn tón og sína sýn. Með Straumi gefst einstakt tækifæri til að kynnast fjölbreytileika samtímadansins og leyfa honum að koma sér á óvart.

Us Moving On

eftir Hiroki Ichinose

Í gegnum tíðina hefur Hiroki Ichinose ítrekað flutt sig á milli borga, landa og heimsálfa. Með hverjum flutningi fylgja ekki aðeins eigur sem þarf að pakka niður heldur einnig minningar, sambönd og síbreytileg sýn á sjálfan sig. Us Moving On sprettur úr þessari persónulegu reynslu og veltir fyrir sér því sem við veljum að taka með okkur, því sem verður eftir og því sem reynist erfitt að sleppa takinu á. Verkið nálgast umbreytingar, ekki sem ferðalag milli tveggja staða, heldur sem sammannlega reynslu þar sem endalok skapa rými fyrir nýtt upphaf, sorg afhjúpar dýpt tengsla okkar og fyrri útgáfur af okkur sjálfum halda áfram að móta þær ákvarðanir sem við tökum.

Blue Wall

eftir Leevi Mettinen

Blue Wall eftir Leevi Mettinen er dansverk sem rannsakar óttann og þær birtingarmyndir sem hann getur tekið á sig.

Með því að hafna línulegri frásögn og hefðbundinni rökvísi sækir verkið innblástur í málverk sem kanna mörkin milli sársauka og nautnar. Það dregur jafnframt fram einstaklingsmiðaða sýn á mannslíkamann og tengsl velferðar og hernaðar. Í gegnum þetta landslag leitast tveir dansarar við að gefa óttanum form og miðla því hvernig hann getur birst og fundist.

Verkið og innri rökfræði þess leitast einnig við að varpa ljósi á og efast um skynsemi óttans og viðfangsefni hans. Bæði áþreifanlegur og óhlutbundinn ótti eru raunveruleg fyrirbæri og þetta er óður til þeirra.

[Titill Söruh]

eftir Sarah Aviaja Hammeken

Verkið sækir innblástur í grænlenskar inúítasagnir og rannsakar hið viðkvæma samband milli mannkyns, samkenndar og tengsla okkar við heiminn í kringum okkur. 

Í menningu Inúíta eru goðsagnir meira en einfaldar frásagnir, þær eru leiðarvísar að lífinu. Þær hafa gengið milli kynslóða og miðla virðingu fyrir náttúrunni, ábyrgð gagnvart öðrum og meðvitund um afleiðingar gjörða okkar. Verkið sækir innblástur í þessar sagnir sem eru oft á tíðum sérkennilegar, ógnvekjandi og oft hrjúfar í myndmáli sínu. Þær beina oftar en ekki sjónum að dekkri hliðum mannlegrar hegðunar.

Verkið umbreytir þessum fornu frásögnum í samtímalega íhugun um samtíð okkar. Í heimi sem virðist sífellt sundraðri og miskunnarlausari spyr það hvað gerist þegar við glötum hæfni okkar til samkenndar og umhyggju. Hvað verður um okkur þegar við gleymum þeim gildum sem eitt sinn tengdu okkur hvert öðru, náttúrunni og okkur sjálfum?

Skjálftavaktin

eftir Sóley Ólafsdóttur

Stökkbreytingin er óumflýjanleg, suðið er endalaust.

Er það að umbreytast í suðið í eigin huga, eyðilegging eða eðlileg aðlögun í heimi á

heljarþröm? Höfuðkúpan umbreytist í grjóthart stál í sjálfshjálparviðleitni. Mannskeppnan lifir á jarðskorpuflekum sem hreyfast til og skjálfa. Hreyfingar

sveiflast milli ofurstýringar og stjórnleysis, líkaminn skelfur og verður að sníkjudýrinu í

höfðinu sem ekki er hægt að stöðva eða stjórna.

Hugsanir í ofur-örvuðu og grjóthörð höfðinu rekast endurtekið hvor á aðra við háan skell og

hraunið sem myndar kúpuna utan um hugsanirnar verður á endanum að fá losun.

Á Skjálftavaktinni er suðið varanlegt. Höfuðið á mér bráðnar inní höfuðið á þér í þögninni

sem lýkur allt of fljótt.

Skjálftavaktin kannar suð hugans, oförvun og taugakerfið sem kóreógrafískt landslag. Verkið sveiflast milli stjórnunar og stjórnleysis þar sem líkami og hugsun leita leiða til að losa um spennu og finna tengingu.